Shokrinia
Shokrinia
وینسس و بشرهایی که حقوق نداشتند!
وینسس و بشرهایی که حقوق نداشتند!
 

رسول شکری نیا

سالگرد فاجعه حمله ناجوانمردانه ناو وینسس آمریکا به مسافران مظلوم، بی دفاع و کودکان هواپیمای مسافربری جمهوری اسلامی ایران دوباره فرا می رسد و هرسال ابعاد جدیدی از این جنایت ضدانسانی آمریکایی ها روشن می شود.

زنان، کودکان و مردان بی فاع و مسافران پرواز 655 هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران هیچ گاه گمان نمی کردند حجم ددمنشی آمریکایی ها آنقدر وسعت یافته باشد که با علم و اطلاع از مسافربری بودن هواپیمایشان، آنرا هدف موشک قرار دهند و خم هم به ابرو نیاورند.

درست است که جنایت 12 تیرماه 67 آمریکا در آب های نیلگون خلیج فارس اولین و آخرین جنایت آنها نبود و کشوری که فاجعه هیروشما و ناکازاکی را به وجود آورده یا در جنگ های جهانی، حاضر به کشتار و قتل عام دست جمعی مردم بی دفاع شده ، حتی به ملت خود برای اهداف پلیدش رحم نمی کند، اما این بار موضوع متفاوت بود. جنایت 12تیرماه آمریکایی ها، جنایتی تمام عیار و آگاهانه بود  همان نکته ای که برخی خدمه ناو غیر از کاپیتان راجرز، بعدها به آن اعتراف و اعلام کردند به دلیل منافع ایالات متحده جرات بیان عمدی بودن اشتباهشان را ندارند.

آری وینسس سال ها بعد اوراق شد و اثری از این سند جنایت باقی نماند تا بعدها افکار عمومی نتوانند به بهانه وجود آن پرسش کنند و آمریکایی ها را ناچار به ارائه پاسخ و یا اعتراف به اشتباه و تعمدی بودن این واقعه نمایند.

هیچ چیز به اندازه اعطای نشان به راجرز ناخدای بی خدای این کشتی ملت ایران را آتش نزد. آن زمان که به جای محاکمه این جنایتکار جنگی، به وی لقب و مدال افتخار دادند که هنوز هم به آن فخر می فروشد.

سازمان های مدعی حقوق بشر که شب و روز از لزوم رعایت حقوق بشر و حتی حیوانات، جانوران و گیاهان سخن می گویند در این فاجعه چشم و گوش خود را بستند و تنها به ابراز تاسف بسنده کردند.. این بشرهای بی گناه به جرم جهان سومی بودن در آن زمان لابد حقوقی نداشتند که استیفا شود و همان دیه ای که بعد از ده سال پیگیری، پرداخت شد برای آنان کافی بود!

هیچ سازمان بین المللی مهمی تحقیق جامع و کاملی از این جنایت منتشر نکرد و سازمان ملل و شورای امنیت آن ذره ای مسئولیت و انسانیت در خود احساس نکرد که لااقل آنرا محکوم کند.

امروز اما تداوم این کشتارهای دسته جمعی و نسل کشی در کشورهای مسلمان از سوی آمریکایی ها و ایادی و دست پروردگانشان ابعاد دیگری یافته و بعد از جهنم ویتنام، نسل کشی مسلمانان در افغانستان و پاکستان، عراق و سوریه و بلاد دیگر اسلامی که مستقیم یا با واسطه از سوی استعمار و استکبار جهانی دنبال می شود، تداوم همان سیاست ضدانسانی آنهاست.

جنایات تکفیری ها در شهرهای مختلف سوریه و اخیرا" مصر این حقیقت را به جهانیان نشان داد که غرب به دنبال تفرقه، تنش و کشتار در بین مسلمانان است و نهادهای بین المللی که تا حد صدور یک بیانیه و اطلاعیه خود را تنزل داده اند، تنها تماشاچیان این صحنه هستند و به دنبال صید ماهیان خود از این آب گل آلوده به جهل هستند.

نهادهای مسئول در جمهوری اسلامی نه تنها نباید در پیگیری این جنایت کوتاه می آمدند بلکه وظیفه دارند از مراجع قانونی و شکایات حقوقی پیگیری قضایی خود را درباره این جنایت تا اعتراف عاملان آن به تعمدی بودن حمله به هواپیمای مسافربری، ادامه دهند و خواسته ملت این است که دربرابر مصالح، منافع و حقوق ملت نباید ذره ای کوتاه آمد و عقب نشست.

به هرجهت ما در این سال ها فقط به ذکر یاد و خاطره این واقعه بسنده می کنیم و موضوع تا سال بعد فراموش می شود. متاسفانه عکس، فیلم و مستندات خوبی هم از این جنایت در دسترس نیست و هنرمندان شناخته شده در عرصه هنر سینما، تئاتر، موسیقی، تجسمی و ادبیات نیز به راحتی از کنار این تراژدی غمبار که ظرفیت بسیاری برای پرداختن دارد، گذشته و کمتر به این مهم سوق داده شده اند.

از این همه نهاد فرهنگی، هنری موازی درکشور نیز که گاه در برگزاری یک برنامه چنان پیش می روند که کار همدیگر را خنثی می کنند، لابد تاکنون احساس مسئولیت نکرده اند ...

به امید روزی که همه در برابر شهدا و مظلومان این حادثه جانسوز و دیگر وقایعی که سبب آرامش و آسایش امروز همه ماست، احساس مسئولیت کنیم.

 رسول شکری نیا
انتشار این مطلب در صفحه اول روزنامه جوان
انتشار این مطلب در خبرگزاری فارس
انتشار این مطلب در خبرگزاری تسنیم
 
Shokrinia
Shokrinia
 
ا Copyright © 2013 Shokrinia.ir All rights reserved ا

طراحی و تولید: گروه نرم افزاری ترنج